Σινιάλο ζωηρό…

,
Βασίλης Κωνσταντόπουλος
  • PHOTO STORIES

Βρεθήκαμε στο Μόλυβο της Μυτιλήνης την περασμένη Κυριακή με τον συνάδελφο Ισίδωρο Πρίντεζη. Ηλιόλουστη Κυριακή, από εκείνες που λες πως είναι φτιαγμένες για Ελλάδα και Αιγαίο. Τη διάθεση αυτή τη σμπαράλιασε ό,τι συμβαίνει στο βόρειο κομμάτι της Μυτιλήνης. Δεν ξέρω πόσο συχνά συναντάει ο καθενας την πραγματική κόπωση και απόγνωση. Στα λίγα λεπτά που βρέθηκα ανάμεσα σε από μια απ’ τις εκατοντάδες καραβιές προσφύγων, ένιωσα πως είναι πολύ παγερές και αγχωτικές καταστάσεις. Πολλές μπερδεμένες εικόνες, σκέψεις και πραγματικότητες στιβάζονται στη Μυτιλήνη. Το ευλογημένο το αγαθό της ζωής το πετάνε στα σκουπίδια οι μεγάλοι, καρφί δεν τους καίγεται αν θα πνιγείς μεσοπέλαγα και μένεις μόνος να παλεύεις να φυλάξεις τα βασικά. Μοιάζεις όλο και περισσότερο με αδέσποτο και ας μην στο επιτρέπει εκείνη η τάση η ανθρώπινη για αξιοπρέπεια. Όταν φανεί από μακριά η στεριά, θα πιαστείς απ’ ό,τι βρεις. Από ένα σινιάλο ζωηρό, απ’ το πολύτιμο βλέμμα κάποιου άγνωστου αλλά ξένιου Δία, από μια σφιχτή και μουσκεμένη αγκαλιά ανακούφισης, απ’ το ακούραστο χαμόγελο του πιτσιρικά σου. Το ταξίδι δεν τελείωσε, τώρα ξεκίνησε. Θα περάσεις ντροπαλά μπροστά από τα πολλαπλά σου είδωλα που απολαμβάνουν ανυποψίαστα με ούζο και αχαριστία τη λαμπερή μέρα που τους έλαχε και θα συνεχίσεις…


“…Τους βλέπω μπρος τα μάτια μου μες το παλιό βαπόρι 
σα στρείδια στο κατάστρωμα οι μετανάστες όλοι. 
Βουβές γυναίκες, άλαλες που δύναμη αναβλύζουν, 
παιδάκια που δε νιώθουνε το δρόμο που βαδίζουν…”


(Στην Αμερική, Στίχοι-Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου)


REF 1 REF 2 REF 3 REF 4 REF 5 REF 6 REF 7 REF 8 REF 9 REF 11 REF 12 REF 13 REF 14


Κείμενο και φωτογραφίες: Βασίλης Κωνσταντόπουλος